سال 7، شماره 2 - ( تابستان 1396 1396 )                   جلد 7 شماره 2 صفحات 43-58 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشجوی دکتری دانشگاه تهران ، moradi.m.a@ut.ac.ir
چکیده:   (683 مشاهده)

مسئله­ گرمایش جهانی و گرم شدن سریع هوا در دهه‌های اخیر را می­توان یکی از مشکلات فراروی بشر در هزاره­ی سوم دانست. از سوی دیگر، افزایش متوسط دمای جهانی به تغییر در میزان، نوع و الگوی توزیع مکانی و زمانی بارش منجر شده است. بالا بودن دما و کمبود بارش در سطح زمین، زمینه را برای تأثیرپذیری سطح زمین از باد افزایش می­دهد؛ بنابراین، در مناطقی که با افزایش دمای ناشی از گرمایش جهانی و کاهش بارش مواجه هستند، فرسایش بادی تشدید می­یابد. در این پژوهش، به بررسی تأثیر گرمایش جهانی بر میزان فرسایش­پذیری خاک حاصل از باد، در غرب دشت مرکزی و شرق زاگرس میانی ایران پرداخته شد. برای پهنه­بندی مناطق مستعد فرسایش بادی، از مدل اثر باد بر فرسایش ـ که لویز پلتیر (Peltier, 1950) ارائه کرده­است، استفاده شد. همچنین برای پیش­بینی دما و بارش در آینده­ی محدوده­ی پژوهش، از مدل مجیک سنجن استفاده شد. در ابتدا به پهنه­بندی میزان تأثیرپذیری خاک از باد در دوره­ی کنونی پرداخته شد. نتایج پژوهش نشان داد که دشت مرکزی ایران، تحت شرایط دما و بارش دوره­ی کنونی کاملاً مستعد فرسایش بادی شدید است. همچنین در مناطق مرتفع و قلل کوه­های زاگرس، باد نقش بسیار ناچیزی در فرسایش خاک دارد. این پژوهش نشان داد که در اثر گرمایش جهانی در دهه­های آتی، پهنه­هایی که در آنها فرسایش بادی شدید است، توسعه می­یابد و مناطقی از دامنه­های شرقی کوه­های زاگرس که در دوره­­ی کنونی، باد در فرسایش خاک آن نقش چندانی ندارد، در آینده مستعد فرسایش بادی شدیدی هستند. 

متن کامل [PDF 2528 kb]   (169 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سناریوسازی و پیشی‌بینی وجوه مختلف فرسایش
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۷