سال 11، شماره 3 - ( پائیز 1400 )                   جلد 11 شماره 3 صفحات 1-26 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Salehipour Milani A, Eskandari M. Monitoring and assessment of shorelines change in of Makran geomorphological unit (Chabahar to Quatre). E.E.R.. 2021; 11 (3) :1-26
URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-640-fa.html
صالحی پور میلانی علیرضا، اسکندری مائده. پایش تغییرات خطوط ساحلی در واحد ژئومورفولوژیکی مکران (چابهار تا گواتر). پژوهش هاي فرسايش محيطي. 1400; 11 (3) :1-26

URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-640-fa.html


گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران ، ar.salehipour@gmail.com
چکیده:   (147 مشاهده)
سواحل مکران اهمیت استراتژیکی زیادی دارد و طرح کلان توسعه آن به منظور بهره‌­برداری از پتانسیل‌های این منطقه ساحلی در حال اجرا است؛ از این رو، ارزیابی پایداری سواحل این منطقه اهمیت زیادی دارد و می‌تواند به برنامه­‌ریزان در جهت بهره­‌برداری بهتر از این سواحل کمک کند. هدف این تحقیق، ارزیابی تغییرات خطوط ساحلی مکران از چابهار تا گواتر در بازه زمانی 34 ساله (1989 تا 2020) است. مرز پهنه آبی در سواحل، با استفاده از داده‌­های ماهواره‌­ای لندست و بهره­‌گیری از شاخص NDWI  استخراج شد. تغییرات کمی خطوط ساحلی نیز با استفاده از افزونه سامانه تحلیل خطوط ساحلی (DSAS)، در سه واحد ژئومورفولوژیکی پادگانه­های دریایی، سواحل ماسه­ای و سدهای ساحلی برآورد شد. نتایج نشان می­‌دهد که متوسط میزان جابه­‌جایی (LRR) در همه سواحل، حاکی از پسروی خط ساحلی به میزان 0.96 متر در سال است، ولی این میزان جابه­جایی در هر یک از واحدهای ژئومورفولوژیکی متفاوت است؛ به گونه­‌ای که تغییرات خطوط ساحلی در سد­های ساحلی 2.75، در سواحل ماسه­ای 0.11 و در پادگانه‌­های دریایی 0.03 متر در سال است. همچنین نتایج نشان می‌دهد که پایداری خط ساحلی در طول دوره مورد مطالعه، در پادگانه­‌های دریایی بیش از سایر واحدها است و می­‌توان گفت علت آن، مقاومت بیشتر واحدهای مارنی و ماسه­‌سنگی در برابر فرسایش نسبت به سایر واحدهای ژئومورفولوژی است. در کنار آن، بیشترین میزان تغییرات در سدهای ساحلی و دهانه ورودی رودخانه­‌ها به دریا مشاهده می­‌شود و این تغییرات شدید، تابعی از طغیان‌های فصلی رودخانه­‌های باهو کلات، زیردان و شور، و ورود حجم زیادی از آب این دو رودخانه به خط ساحلی و تخریب این خط و بازسازی مجدد آن توسط امواج و جریان‌های موازی ساحل است. علاوه بر تأثیر عوامل طبیعی، تغییرات خطوط ساحلی در هر یک از واحدهای ژئومورفولوژیکی تابعی از فعالیت‌های گستره انسانی در این منطقه است. برآوردهای تغییرات خطوط ساحلی در ده و بیست سال آتی در مجاورت برخی از سازه‌­های ساحلی، نشان­­دهنده فرسایش و رسوب­گذاری بیش از روند طبیعی است و این امر در آینده می‌تواند در بهره­‌برداری از این سازه‌ها تأثیر منفی بر جای بگذارد.
متن کامل [PDF 1188 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدلسازی و تحلیل زمانی و مکانی رخداد انواع مختلف فرسایش محیطی
دریافت: 1400/3/16 | انتشار: 1400/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش‌های فرسایش محیطی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Environmental Erosion Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb