سال 11، شماره 4 - ( زمستان 1400 )                   جلد 11 شماره 4 صفحات 34-16 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jahantigh M, Najafinejad A, Jahantigh M, Hosseinalizadeh M. The Long Term Effects of Sand Mulch and Nanoclay on Physicochemical Properties and some Erodibility Index in Arid Areas (Case Study: Nimroze of Sistan Area). E.E.R.. 2021; 11 (4) :16-34
URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-672-fa.html
جهان تیغ معین، نجفی‌نژاد علی، جهان تیغ منصور، حسینعلی‌زاده محسن. تأثیر بلند مدت خاک‌پوش ماسه بادی و نانو رس بر خصوصیات فیزیکی ـ شیمیایی و برخی از شاخص‌های فرسایش‌پذیری خاک در مناطق خشک (مطالعه موردی: منطقه نیمروز سیستان). پژوهش هاي فرسايش محيطي. 1400; 11 (4) :34-16

URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-672-fa.html


گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گرگان ، Moienja23@yahoo.com
چکیده:   (308 مشاهده)
هدف این پژوهش، بررسی تأثیر خاک‌پوش ماسه بادی و نانو رس بر خصوصیات و شاخص‌های فرسایش‌پذیری خاک است. با آماده‌سازی تیمارهایی متشکل از خاک‌پوش ماسه‌بادی، نانو رس و شاهد در قالب طرح بلوک تصادفی با چهار تکرار، اثرات اقدامات حفاظتی بر ویژگی‌های فیزیکی­ـ شیمیایی و برخی شاخص‌های فرسایش در سه عمق 10-0، 30-10 و 50-30 سانتی‌متر آزمایش شد. یافته‌ها نشان دادکه درصد رس، سیلت و شن، در لایه سطحی تیمار خاک‌پوش ماسه‌بادی و نانو رس نسبت به شاهد تفاوت معنی‌داری داشت (05/0P<). همچنین نتایج بیانگر افزایش 4/56 درصدی رطوبت خاک در تیمار نانو رس و در مقابل، کاهش 7/43 درصدی آن در خاک‌پوش ماسه‌بادی بود. مقدار اسیدیته، هدایت الکتریکی، نسبت جذب سدیم، سدیم، مجموع کلسیم و منیزیم و کاتیون‌های خاک در تیمارهای نانو رس و خاک‌پوش ماسه‌بادی نسبت به شاهد نیز در اعماق مختلف به‌طور معنی‌دار (05/0>P ) کاهش ولی ماده آلی آنها افزایش یافت. شاخص‌ دلینهیر و دبوت (DDI) در عمق100 سانتی‌متر، در تیمار نانو رس و خاک‌پوش ماسه‌بادی نسبت به شاهد به­ترتیب 2/62 و 4/79 درصد کاهش یافت. در اعماق30 -10 و 50-30 سانتی‌متر، مقادیر این شاخص در تیمار نانو رس به‌طور محسوس کاهش یافت ولی در تیمار خاک‌پوش ماسه بادی تفاوت معنی‌داری نداشت. بررسی تغییرات شاخص پراکنش میدلتون (DR) در لایه سطحی بیانگر کاهش به­ترتیب 54 و 50 درصدی در تیمار خاک‌پوش ماسه بادی و نانو رس نسبت به شاهد بود که به تغییر توان واگرایی خاک از کلاس واگرایی زیاد به کلاس معتدل منجر شد. در اعماق 30-10 و 50-30 سانتی‌متر، مقادیر این شاخص در تیمار نانو رس به‌طور معنی‌دار کاهش یافت و در تیمار خاک‌پوش ماسه بادی بدون تغییر بود. بر اساس نتایج این تحقیق، کاربرد خاک‌پوش ماسه‌بادی و نانو رس به بهبود مشخصه‌های فیزیکی­ـ شیمیایی خاک و افزایش پایداری خاکدانه‌ها و در مقابل، کاهش شاخص ناپایداری خاکدانه در خاک منجر شد.
متن کامل [PDF 1103 kb]   (116 دریافت)    
نوع مطالعه: مستخرج از پایان‌نامه / رساله / طرح پژوهشی | موضوع مقاله: مدیریت و کنترل اثرات فرسایش محیطی
دریافت: 1400/6/8 | انتشار: 1400/10/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش‌های فرسایش محیطی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Environmental Erosion Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb