XML English Abstract Print


گروه مهندسی عمران، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، ، m.dadras@iauba.ac.ir
چکیده:   (18 مشاهده)
پژوهش حاضر سعی در تحلیل تغییرات مکانی- زمانی واحدهای مورفولوژیکی خط ساحلی جزیره قشم دارد که برای دستیابی به این رهیافت، ابتدا لندفرم­های ساحلی با استفاده از نقشه­های توپوگرافی، زمین­شناسی، مطالعات میدانی و تصاویر ماهواره­ای به روش شپارد طبقه­بندی گردید. سپس جهت تحلیل تغییرات خط­ساحلی جزیره قشم طی سال­های 2020-1990 از تصاویر ماهواره­ای TM، ETM+ و OLI برای سال­های 1990، 2000، 2013 و 2020 و ابزار تحلیل سامانه خط­ساحلی (DSAS) استفاده گردید و با روش­های آماری LRR، EPR، NSM و SCE، تغییرات خط­ساحلی تحلیل شد. نتایج طبقه­بندی شپارد نشان داد که واحدهای تراس، دشت­های دامنه­ای و تپه­های مرتفع به­عنوان سواحل اولیه به­ترتیب 17/38، 94/29 و 43/18 درصد از واحدهای ساحلی را به­خود اختصاص داده­اند. رسوبات دریایی و واحدهای انسان­ساخت به­عنوان سواحل ثانویه به­ترتیب 04/12 و 40/1 درصد از سواحل را در بر گرفته­اند. سواحل اولیه در جنوب و سواحل ثانویه در شمال جزیره­قشم قرار دارند. نتایج مدل DSAS نشان داد که طی 31 سال، متوسط نرخ جابه­جایی (LRR) خط­ساحلی در تپه­های مرتفع، دشت­های دامنه­ای، تراس­ها، انسان­ساخت، مانگرو، بندر دولاب، دستکو و دیرستان به­ترتیب 3/11، 8/6، 4/5، 7/21، 4/26، 8/22، 5 و 6/15 متردرسال بوده­است. در سواحل اولیه و ثانویه نرخ LRR به­ترتیب 63/7 و 44/19 متردرسال و نرخ NSM به­ترتیب 3/241 و 569 متر در 31سال بوده که به­دلیل ته­نشینی رسوبات ساحلی به­ویژه در جنگل­های مانگرو، پیشروی خط­ساحلی در سواحل ثانویه در شمال جزیره­قشم، بیشتر از دیگر نواحی ساحلی می­باشد؛ اما به­دلیل وجود امواج و بادهای غالب دریایی، در سواحل جنوبی، فرسایش قهقرایی و پسروی خط­ساحلی بیشتر از رسوب­گذاری می­باشد. بیشترین پیشروی خط­ساحلی 2346 متر در جنگل مانگرو و بیشترین پسروی 471- متر در سواحل غار نمکدان بوده­است. آزمون تی­استیودنت نشان داد اختلاف آماری تغییرات خط­ساحلی در سواحل اولیه و ثانویه در سطح 99درصد معنی­دار است که نوار شمالی جزیره­قشم روند پیشروی و نوار جنوبی دارای روند پسروی خط­ساحلی می­باشد.
     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش‌های فرسایش محیطی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Environmental Erosion Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb