زودآیند (بهار)
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان. ، reza.zakerinejad@ui.ac.ir
چکیده: (50 مشاهده)
در حال حاضر فرسایش خاک یکی از معضلات مهم زیستمحیطی حوضههای آبخیز ایران به شمار میرود. فرسایش آبی یکی از عوامل اصلی بیابان زایی و تخریب اراضی در بسیاری از مناطق خشک و نیمه خشک است. لذا ارزیابی میزان و شدت این نوع هدر رفت خاک در مدیریت آب و خاک جهت برنامه ریزیهای مناسب بسیار ضروری است. هدف این تحقیق بررسی روند و شدت فرسایش آبی در سال های 1992 و 2021 با استفاده از مدل ICONA [1]، داده های سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرفیایی (GIS) در حوضه آبریز زهره-جراحی در جنوب غرب ایران می باشند. برای اجرای این مدل، ابتدا با تلفیق دو لایه شیب و زمین شناسی، لایه فرسایش پذیری خاک تهیه شد. سپس لایه حفاظت خاک نیز با رویهمگذاری لایه های کاربری زمین و پوشش گیاهی تهیه گردید. در نهایت با ادغام دو لایه فرسایش پذیری و حفاظت خاک نقشه خطر فرسایش آبی برای حوضه مورد مطالعه در سال های 1992 و تهیه گردید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که کلاس خطر فرسایش خیلیزیاد در سال 2021 نسبت به 1992 به میزان 6/14 درصد افزایش سطح داشتهاند. کلاس های خطر خیلی زیاد نشان از شدت بالای روند فرسایشی در منطقهی مورد مطالعه داشته که این مناطق بیشتر در غرب و جنوب غرب حوضه زهره-جراحی می باشند. لذا نیاز ضروری است که مدیران و برنامه ریزان با در در نظر گرفتن اولویت گرفتن مناطق پر خطر با انجام اقدامات حفاظتی بیولوژیکی و مکانیکی از جمله درختکاری و نهالکاری و همچنین عملیات آبخیزداری در جهت کنترل و جلوگیری از پیشروی مناطق حساس در جهت حفاظت خاک اقدام نمایند.
[1]. ICONA
نوع مطالعه: مستخرج از پایاننامه / رساله / طرح پژوهشی |
موضوع مقاله:
مدلسازی و تحلیل زمانی و مکانی رخداد انواع مختلف فرسایش محیطی
دریافت: 1404/3/4
دریافت: 1404/3/4
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |