سال 11، شماره 3 - ( پائیز 1400 )                   جلد 11 شماره 3 صفحات 140-159 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Damizadeh M, ShadFar S. Assessment of long-term changes of Gully Eroiosn Growth in Kondouran Catchment, Hormozgan Province. E.E.R.. 2021; 11 (3) :140-159
URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-590-fa.html
دمی زاده محمود، شادفر صمد. بررسی تغییرات بلند مدت رشد فرسایش خندقی در حوضه کندوران، استان هرمزگان. پژوهش هاي فرسايش محيطي. 1400; 11 (3) :140-159

URL: http://magazine.hormozgan.ac.ir/article-1-590-fa.html


پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی، تهران، ایران ، damizadeh@yahoo.com
چکیده:   (69 مشاهده)
فرسایش خندقی یکی از مهم­ترین اشکال فرسایش آبی است که بر محیط زیست و به خصوص زمین­‌های کشاورزی تأثیرات مخربی دارد. این پدیده به تخریب حجم بزرگی از خاک­های کشاورزی یک منطقه منجر می­‌شود و خسارت­‌های زیادی را برای کشاورزان به­‌همراه دارد. با توجه به کمبود آمار و اطلاعات در زمینه این نوع از فرسایش، استفاده از فن‌آوری­‌های نوین نظیر سنجش از دور و استفاده از داده‌­های مکانی مانند عکس­‌برداری­‌های انجام شده در سال­‌های قبل امری ضروری در بررسی این پدیده به شمار می­‌رود. برای پایش و بررسی تغییرات بلندمدت رشد فرسایش خندقی در منطقه کندوران استان هرمزگان، از عکس­‌های هوایی 1957 با مقیاس 1:50000 و تصاویر ماهواره­‌ای لندست سال­های 1984، 1994 و 2004 استفاده شد. با توجه به دقت مکانی بیشتر تصاویر ماهواره­ای GeoEye نسبت به تصاویر ماهواره لندست، برای سال­‌های 2014 و 2016 از این تصاویر استفاده شد. تغییرات طولی و سطحی فرسایش خندقی منطقه مورد مطالعه در دوره­‌های زمانی مختلف نیز با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی، فناوری سنجش از دور و بررسی­‌های میدانی تهیه و بررسی شد. نتایج بررسی­ دوره­‌های مختلف نشان داد که مساحت خندق‌های منطقه مورد مطالعه از 32 هکتار در سال 1957، به بیش از 370 هکتار در سال 2016 یعنی حدود ده برابر در طی یک دوره 60 ساله رسیده­است. بررسی روند تغییرات مساحت خندق‌های منطقه مورد مطالعه بیانگر این است که طی دوره 1957 تا 1984، میزان رشد سطحی خندق‌ها برابر 96/2 هکتار در سال بود. این میزان رشد طی دوره ده ساله 1984 تا 1994 میلادی، به 9/4 هکتار در سال و در طی دوره 1994 تا 2004 نیز بر اساس یافته­‌های پژوهش حدود 5/4 هکتار بود و در نهایت در طی دوره 2004 تا 2016 میلادی، میزان این افزایش به 7/13 هکتار در سال افزایش یافت. همچنین بررسی رشد طولی خندق­‌های منطقه در 50 خندق مورد بررسی نشان داد که این میزان به طور متوسط 2/5 متر در سال است که نسبت به تحقیقات انجام شده در داخل و خارج از کشور، رقم بالایی است و بایستی دستگاه‌­های اجرایی استان در زمینه کنترل این نوع فرسایش، اقدامات بیشتری انجام دهند.
متن کامل [PDF 1299 kb]   (73 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش‌های فرسایش محیطی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Environmental Erosion Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb