XML English Abstract Print


دانشگاه تهران ، maghsoud@ut.ac.ir
چکیده:   (19 مشاهده)
بیابان­زایی یک نوع از تخریب زمین است که اثرات مستقیمی بر محیط زیست و زندگی انسان­ها دارد. بسیاری از مناطق از جمله مناطق شرقی کشور با این مخاطره مواجه هستند. با توجه به اهمیت موضوع، در این پژوهش به شناسایی مناطق آسیب­پذیر در مقابل بیابان­زایی در استان کرمان پرداخته شده است. در این تحقیق از اطلاعات اقلیمی و جمعیتی، مدل رقومی ارتفاعی 30 متر و اطلاعات مربوط به نوع خاک منطقه به عنوان داده­های تحقیق استفاده شده است. مهم­ترین ابزار تحقیق ArcGIS بوده است و مدل مورد استفاده در تحقیق نیز شامل مدل DVI می­باشد. این تحقیق در چند مرحله انجام شده است که در مرحله اول، اطلاعات مورد نیاز جمع­آوری شده است. در مرحله دوم به اطلاعات مورد نیاز به صورت درون­لایه­ای وزن داده شده است و در مرحله سوم لایه­های اطلاعاتی بر اساس مدل DVI با هم ترکیب شده و نقشه مناطق آسیب­پذیر تهیه شده است. بر اساس نتایج حاصله، حدود 53 درصد از مساحت استان کرمان دارای پتانسیل آسیب­پذیری زیاد و خیلی زیادی است. در این پژوهش همچنین میزان آسیب­پذیری در شهرستان­های مختلف نیز ارزیابی شده است که بر اساس نتایج حاصله، شهرستان­های منوجان، قلعه گنج و عنبرآباد به ترتیب با 97، 96 و 91 درصد از مساحت، دارای بالاترین پتانسیل آسیب­پذیری هستند.
واژه‌های کلیدی: استان کرمان، بیابان‌زایی، شاخص DVI
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدیریت و کنترل اثرات فرسایش محیطی
دریافت: 1400/6/20

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش‌های فرسایش محیطی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Environmental Erosion Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb